Stanovništvo

U opštini Laktaši danas živi oko 40 hiljada stanovnika, u prosjeku 104 po kvadaratnom kilometru. Najbrojniji su Srbi, pa Hrvati i Bošnjaci, a prisutni su i pripadnici drugih naroda koje je svojevremeno, sa svojih širih područja, ovdje uglavnom doseljavala Austro - Ugarska. Četvrtinu stanovništva čine mladi do 20 godina, a 60% stanovništva je radno sposobno.

Dešavanja u prethodnim decenijama na ovim prostorima različito su uticala na pojedine faktore razvoja. To se posebno odnosi na ukupan broj stanovnika na području opštine Laktaši, koji je povećan za oko 35%. Precizniji podaci o sadašnjem broju i strukturi stanovništva ne postoje jer nije vršen popis od 1991. godine. Na popisu izvršenom 1953. godine opština Laktaši je, u tadašnjim granicama i naseljima koja su joj pripadala, imala 8.239 stanovnika. U današnjim granicama, sa naseljima koja su pripadala drugim opštinama i srezovima, po istom popisu, ukupno je imala 25.516 stanovnika. U ovim granicama opština funkcioniše od 1955. godine, kada je osnovana.

Broj stanovnika Opštine imao je period stagnacije od 1961. do 1971. godine i blagi porast zabilježen kod popisa 1981. i 1991. godine. Najveći rast broja stanovnika nastao je pod uticajem ratnih dešavanja tako da 2006. godine – po procjeni, opština ima 40.743 stanovnika, što je za oko 35% više nego kod poslednjeg popisa iz 1991. godine (29.832 stanovnika).

Gustina naseljenosti područja opštine je iznad prosjeka BiH i Republike Srpske, a povećana je sa 77 stanovnika/km²; u 1991. godini na 104 stanovnika/km² u 2005. godini.

Nacionalna struktura stanovništva

Srbi

Složenost nacionalne strukture stanovništva opštine Laktaši rezultat je istorijskih i političkih zbivanja u prošlosti, migracionih kretanja i prožimanja različitih kulturnih uticaja. Oblast koju obuhvata danas opština Laktaši naseljavalo je do Austro - Ugarske okupacije 1878. godine uglavnom srpsko stanovništvo. U sastavu današnjeg stanovništva opštine, to stanovništvo, predstavlja starosjedioce porijeklom iz Hercegovine i Crne Gore.

Pored većinskog srpskog stanovništva opštinu Laktaši naseljavaju i pripadnici drugih naroda, nacionalnih manjina, koji su u različitim vremenskim etapama doseljavani na ovo područje.

Nijemci

Prvo stanovništvo koje je doseljeno je bilo njemačko stanovništvo koje je naseljeno na područje Aleksandrovca 1880. godine i područje Topole 1879. godine. Na području sela Maglajani, Krnete, Kobatovci, Mahovljani i Aleksandrovac bilo je 130 njemačkih domaćinstava sa oko 600 članova. Njemačko stanovništvo se odseljava 1944. godine sa povlačenjem njemačke vojske.

Italijani

Italijansko stanovništvo doseljeno je 1883. godine uglavnom iz Tirola. Godine 1939. dolazi do iseljenja dijela Italijana iz sela Mahovljani i Riječani, u kojima su do tada živjeli, osim nekoliko porodica koje su tu i danas.

Slovenci

Kada su zapadni dijelovi Slovenije (Beneška Slovenija) i Istra pali pod italijansku vlast, mnoge porodice odlučuju da se isele. U periodu 1925-1927. godine naseljavaju Trn, Jablan, a najviše ih se odlučuje za Slatinu.

U Slatini bilo je oko 40 kuća Slovenaca sa oko 200 članova, imali su svoju crkvu, župni ured i kulturno-umjetničko društvo. Danas u Slatini živi svega nekoliko porodica Slovenaca.

Hrvati

Imanja koja 1939. godine napuštaju Italijani (Mahovljani i Riječani) otkupljuje "Seljačka sloga" za Hrvate iz okoline Bugojna, Gornjeg Vakufa, Prozora i Kupresa. Dio hrvatskog stanovništva naseljen je i u Trn, Bukovicu i Jablan.

Muslimani

Poslije II svjetskog rata na imanja iseljenih kolonista (Nijemaca) naseljavaju se u selu Mahovljani Muslumani iz Mrkonjić Grada. Danas ima samo nekoliko porodica koje su 2001. godine po prvi put dobile džamiju.

Karavlasi

Karavlasi su romsko stanovništvo koje se ovdje doselilo iz Karavlaške, dijela Rumunije, najviše u Slatinu, Glamočane (Klašnice) i Šeškovce. U Slatini danas živi mali broj karavlaških porodica u zaselku Lički potok podno Crnog Vrha.

Poljaci i Ukrajinci

Poljaci i Ukrajinci doseljeni 1886. godine su uglavnom iz Galicije i Bukovine i naseljeni su bili u Bakincima, Riječanima, Aleksićima, a najveća kolonija je bila u Gumjeri, sve do kolektivnog odlaska Poljaka 1946. godine.